عملکرد کانکتورهای فیبر نوری

عملکرد کانکتورهای فیبر نوری در درجه اول بر اساس ویژگی های نوری آنها و همچنین قابلیت تعویض، تکرارپذیری، استحکام کششی، دما و تعداد درج و برداشتن آنها است.
(1) عملکرد نوری: الزامات عملکرد نوری اتصالات فیبر نوری عمدتاً شامل دو پارامتر اساسی از دست دادن درج و افت بازگشت است.
از دست دادن درج، همچنین به عنوان از دست دادن اتصال شناخته می شود، به از دست دادن توان نوری موثر در لینک ناشی از معرفی کانکتورها اشاره دارد. هرچه افت درج کمتر باشد، بهتر است و به طور کلی نباید از 0.5dB تجاوز کند.
تلفات برگشتی به توانایی یک کانکتور برای سرکوب انعکاس توان نوری لینک اشاره دارد و مقدار معمولی آن نباید کمتر از 25dB باشد. کانکتورهای مورد استفاده در کاربردهای عملی تحت درمان پرداخت تخصصی روی سطح پین‌ها قرار گرفته‌اند که می‌تواند تلفات برگشتی را افزایش دهد، معمولاً کمتر از 45dB.
(2) قابلیت تعویض و تکرارپذیری
کانکتورهای فیبر نوری اجزای غیرفعال جهانی هستند و برای همان نوع اتصال دهنده فیبر نوری، عموماً می توان آنها را چندین بار ترکیب و دوباره استفاده کرد که منجر به تلفات اضافی معمولاً در محدوده کمتر از 0.2dB می شود.
(3) استحکام کششی
برای اتصال دهنده های فیبر نوری به خوبی ساخته شده، به طور کلی لازم است که استحکام کششی آنها نباید کمتر از 90 نیوتن باشد.
(4) دما
به طور کلی، کانکتورهای فیبر نوری باید در دماهای مختلف از -40oC تا+70oC به درستی کار کنند.
(5) تعداد درج و برداشتن
کانکتورهای فیبر نوری که در حال حاضر استفاده می شوند معمولاً بیش از 1000 بار می توانند وصل و جدا شوند.